Akordatzen naz laupabost edo sei edota zazpi urte nituela, hori bai nire begi okerrekaz, (estrabismoa), negua zan eta neure ume-lagunekaz eskolara bidean joaten ginala, eguraldi paregabea egoala nahiz eta negu gorian izan.

On Bitorino maisua gaixorik edo egoala, hara non gutariko bati eskolara ez joatea otu jakon eta besteok erdi txantxetan edo ados jarri eta inork ia ezer nabaritu barik bat-batean Sekeko errekarako bidea hartu genduan.

Ezertaz konturatu orduko errekan genbiltzan zapaburuak harrapatzen eta berauek eskuetan jarrita geure buruei irensterasotzen geuntsiezan. Karramarroak bere ez ziran gauza guretzako, trebezia geurea!

Orduak pilatu jakuzan eta eguerdia bere eman. Guk garaion ez geneukan ordularirik, orduan ezin jakin ze ordua zan eta  olgetan egonda are gutxiago. Gutxi gora behera, ba gendukan ordua zein zan jaiteko, ba…. gengozan lekutik trena ikusten zanez, trenaren beraren zarata eta txistua entzuten genduzala ordu bata edo izaten zala jakiten genduan.

Hori izaten zan etxera itzultzeko ordua. Beno hori .. goizeko eskola bukatzeko ordua (goizeko eskola ilena eta bariku artekoa). Arratsaldeko hiruretan edo berriro eskolara joaten ginala, egunero, eguenetan salbu, eguenetan, arratsaldez,  ez egoalako eskolara joateko beharrik.

Esan dot hori etxera bazkaltzera joateko ordua zala, bai! Baina ez dakit zergatik trena ez zan bere orduan etorri edo apur bat atzeratuta ebilen edo,  dana dala  etxera heldu ginanerako ordu biak pasata, poz pozik heldu bere. Heldu eta …..han egoan aita, ama eta On Bitorino maisua. Berau familiaren laguna zan nire zoritzarreko. Eta hara non etxean egoan sendo sendo eta irribarre maltzur galantaz galdetu bere, ia zer moduz andereño barriagaz eta uzena ez ekiala zelako uzena eukan neuri galdezka.

A! zelako arratsaldea pasatu neban neuk bakar bakarrik etxeko ganbaran entziklopediako ikasgai bi oso osorik ikasten, laupabost eperdikada eder bere jaso ondoren, aitak bere esku gogorrekaz emanak. Dan dana eta buruz ikasita esan behar izan neutson gabean aitari, beharretik etorri zanean.

A! eta domekan paga barik geratu bere.

Horrelako bihurriak ginan!